Ασπρόμαυρη Αθήνα

Μπορεί να την αγαπάς, μπορεί να την μισείς. Μπορεί και τα δύο!

Γενικά η Αθήνα είναι των άκρων, έχει από πανέμορφα μέρη μέχρι και ανυπόφορα στο μάτι και στην καθημερινότητα.

Είναι πως το βλέπει κανείς και πως το βιώνει. Όταν έχεις λίγη επαφή (όπως πλέον εγώ), μπορεί να δεις πως έχει κάτι ωραίο ακόμα και στα πιο αντικειμενικώς άσχημά της σημεία ενώ κάποιος άλλος μπορεί να έχει βαρεθεί να βλέπει ακόμα και την Ακρόπολη.

Μέσα από ένα παράθυρο κάπου στο κέντρο, παρατήρησα τις γειτονιές από την "πίσω" πλευρά, όχι την στολισμένη και όμορφη, αυτή που δεν βλέπει κάποιος εύκολα. Αυτή που βλέπεις όταν ανοίγεις ένα παράθυρο σε ένα σπίτι στο κέντρο και βλέπεις ό, τι δεν φαινόταν από το γραφικό στενάκι της εισόδου. Εκεί, συνήθως η βοή της πόλης μαλακώνει και οι ρυθμοί πέφτουν, δεν βλέπεις αμάξια, δεν βλέπεις χαμό, σπάνια βλέπεις ακόμα και ανθρώπους στα μπαλκόνια, όλα είναι ήσυχα, οπότε μπορείς για λίγο να ξεφύγεις από την πραγματικότητα.
Δεν ξέρω αν είναι αντικειμενικά ωραία η θέα μου, εγώ συνεχίζω να την βρίσκω ενδιαφέρουσα.

ΥΓ: Τις έκανα ασπρόμαυρες γιατί νομίζω πως αποτυπώνεται λίγο καλύτερα όλη αυτή η αντίθεση που προσπαθώ να περιγράψω.

Δείτε περισσότερα άρθρα