Ταξίδι στη Βαρκελώνη

Βαρκελώνη. Μια πόλη τόσο γνωστή, διάσημη για την πανέμορφη αρχιτεκτονική της, την πρωτοποριακή δόμηση, τα πρωτότυπα κτήρια και φυσικά, για τις πολύ ισχυρές ομάδες σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ (αντρικό και γυναικείο για όσους παρακολουθούν). Δεν είναι μόνο αυτά, είναι πολλά άλλα, περιγράφω πολλά παρακάτω.

Την επισκεφθήκαμε οικογενειακώς στα μέσα του Φεβρουαρίου του 2025 και όπως πάντα, φρόντισα να βγάλω αρκετές φωτογραφίες. Αυτή η φορά όμως, λίγο διαφορετικά.

Είναι γνωστό σε όσους με ξέρουν πως προτιμώ την φωτογράφιση μέσω της φωτογραφικής μηχανής, DSLR, Mirorless κυρίως και όχι κάποια compact ή κινητό. Κάτι που μπορεί να σε κάνει να αλλάξεις όμως γνώμη, είναι όταν απαιτείται να δώσεις προτεραιότητα στην ευκολία χρήσης. Εκεί, το κινητό (που το έχεις ούτως ή άλλως διαρκώς πάνω σου) έχει το πάνω χέρι.

Πρόσφατα αγόρασα το Xiaomi 14T Pro, που έχει 3 κάμερες Leica με εκπληκτική, ομολογουμένως, απόδοση. Έχει μάλιστα και έναν πολύ καλό σε ποιότητα τηλεφακό (5x ψηφιακό) που είναι πάντα στην κορυφή των προτιμήσεών μου (χρησιμοποιώ τον 70-200mm μου στο 90% των περιπτώσεων). Είχα μαζί μου την παλιότερη DSLR που έχω στη διάθεσή μου, μια Nikon D5300 και έναν φακό 10-24mm DX, υπερευρυγώνιο, πολύ καλό για φωτογραφίες σε διακοπές. Πήρα αυτή τη μηχανή και όχι κάποια πιο πρόσφατη υπό τον φόβο μην την χάσω, μην την κλέψουν κτλ (υπάρχει κακή φήμη για αυτό).

Η πρώτη γεύση από την Βαρκελώνη ήταν, όπως συμβαίνει συχνά, από το αεροπλάνο! Στο προσκήνιο, το εμβληματικό ξενοδοχείο W, σήμα κατατεθέν της παραλιακής ζώνης της π΄όλης και στο βάθος τα σπίτια, που μπορώ να πω πως από αυτή την οπτική γωνία δεν φαινόταν πολύ διαφορετική από μια συνηθισμένη μεγαλούπολη.

Μέναμε στο κεντρικότερο σημείο, στην La Rambla, λίγα μέτρα πριν την Plaça de Catalunya, κάτι σαν την πλατεία Συντάγματος εκεί (ας πούμε!). Από την πρώτη στιγμή, η εικόνα που είχαμε ήταν πως είναι μια πόλη, μεγάλη, όμορφη, γεμάτη δέντρα και χώρους πράσινου. Μοντέρνα και φιλική προς τους επισκέπτες.

Είχαμε προμηθευτεί την Barcelona Card, μια κάρτα που σου έδινε πρόσβαση απεριόριστη σε όλα τα δημόσια μέσα συγκοινωνίας (μετρό, λεωφορεία, τραμ), είσοδο σε 25 μουσεία και έκπτωση σε άλλα πολλά. Αξίζει, αν πάτε εκεί. Έτσι λοιπόν, ο στόχος ήταν να δούμε όσα περισσότερα χωρούσαν στο πρόγραμμα!

Όπως σε κάθε ταξίδι, κάναμε την πρ΄ώτη, αναγνωριστική βόλτα, η οποία μπορώ να πω πως άφησε άμεσα εξαιρετικές εντυπώσεις και λαχτάρα για εξερεύνηση!

Ένα από τα πρώτα πράγματα που επισκεφθήκαμε, ήταν τι άλλο, η Sagrada Família. Η εμβληματική αυτή εκκλησία σχεδιασμένη από τον Antoni Gaudí που είναι υπό κατασκευή από το 1882 και ολοκληρώθηκε μόλις το 2026 (εμείς όμως πήγαμε λίγο πριν, οπότε την πετύχαμε στα τελειώματα). Για να πάμε εκεί μπήκαμε σε ένα από τα κλασσικά λεωφορεία που υπάρχουν σε κάθε μεγάλη πόλη, τα Hop-On Hop-Off buses.

Είναι ανοικτά, έχουν ηχητική περιγραφή του τι βλέπεις, είναι ιδανικά για μια γρήγορη βόλτα στην πόλη.

Η εκκλησία αυτή είναι τόσο μεγάλη που όταν αρχίσαμε να πλησιάζουμε, άρχισε να φαίνεται πάνω από τα κτήρια, που ήταν κι αυτά τεράστια!

Όταν την αντικρίζεις, πραγματικά σου κόβεται η ανάσα, είναι πελώρια, πανήψηλη. Παρατηρώντας την αρχίζεις λίγο να αναρωτιέσαι για το τι στο καλό είχε στο μυαλό του ο Gaudi όταν την σχεδίαζε. Έχει άπειρες λεπτομέρειες, κάποιες πολύ μοντέρνες, κάποιες άλλες στα όρια του καρτούν.

Έχοντας μαζί μας ένα 5χρονο που αγαπάει τους δεινόσαυρους και τα ζώα και τα εντυπωσιακά πράγματα γενικότερα, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε μια επίσκεψη και στο μουσείο επιστημών CosmoCaixa.

Γεμάτο εκθέματα, με ένα εσωτερικό τροπικό δάσος στο οποίο μπορούσες να περπατήσεις ανάμεσα από ζώα ενώ άλλα μπορούσες να τα χαζέψεις από πολύ κοντά.

Επιπλέον, υπήρχαν πολλά πειράματα και πράγματα να ασχοληθούν τα παιδάκια και φυσικά, κάποιοι σκελετοί δεινοσαύρων, όπως ο τρικεράτωψ! Αν βρεθείτε στη Βαρκελώνη με μικρά παιδιά, να το επισκεφθείτε οπωσδήποτε!

Μια ακόμη επίσκεψη που κάναμε ήταν στο Barcelona Natural History Museum. Μουσείο φυσικής ιστορίας με πάρα πολλά εκθέματα, από πετρώματα, ζώα και φυτά μέχρι και διαδραστικές εκθέσεις που μπορούν να σε απασχολήσουν για ώρες.

Ανάλογα με την εποχή, μπορεί να πετύχεις και κάποια πιο ιδιαίτερη έκθεση, όπως αυτή που νομίζαμε πως θα πετύχουμε αλλά είχε μόλις φύγει από τον χώρο, με τους δεινοσαύρους. Είδαμε κάποια μικρά απολιθώματα δεινοαύρων και μόνο, τίποτα άλλο. Ήταν όμορφα και πάλι όμως!

Σε πολλά σημεία της πόλης θα βρεις κτήρια που είναι πολύ προφανές ότι είναι από τον Gaudi, τραβούν την προσοχή.

Γενικά, το vibe της πόλης είναι εξαιρετικό, χαίρεσαι να περπατάς εκεί. Αν διαβάσετε reviews θα δείτε ότι θα πουν να μην πάτε στη Γοτθική Συνοικία. Η συγκεκριμένη συνοικία όμως είναι από τις πιο εντυπωσιακές. Στενάκια φοβερά, μαγαζιά απίθανα και γενικά, λίγο διαφορετικό στυλ από την υπόλοιπη πόλη. Ναι, περάσαμε από εκεί, αλλά για λίγο και ημέρα, δεν θα θέλαμε να ρισκάρουμε κάτι παραπάνω. 

Στα πιο κεντρικά σημεία της πόλης, έβρισκες ό, τι περιμένεις να βρεις. Μουσικούς, γελοτοποιούς, άπειρο κόσμο να κάνει βόλτες. Συχνά πυκνά πετύχαινες και κάποια τεράστια εκκλησία ή κτήριο. Λίγα μέρη ήταν βαρετά κι αυτά, ήταν όμορφα βαρετά, προσεγμένα, καθαρά και πράσινα (άρα όχι βαρετά μάλλον).

Είδαμε και το πιο ΅WTF κτήριο που έχω συναντήσει ως τώρα. Σε σχήμα Γ, κυριολεκτικά. Έτσι, χωρίς λόγο, να είσαι στον αέρα!

Ο ζωολογικός κήπος. Τα τελευταία χρόνια είμαι λίγο αρνητικός με τη λογική τους, αλλά ήταν μια καλή ευκαιρία να περάσει καλά ο μικρός, οπότε πήγαμε (ήταν δίπλα στο μουσείο σοκολάτας που αναρωτιόμασταν επίσης γιατί επισκεφθήκαμε, ΟΚ, μια χαρά τα γλυπτά σοκολάτας αλλά καμιά σχέση με κάτι το ιστορικό, απλά πουλούσαν αβέρτα σοκολατένια προϊόντα όταν έφευγες).

Με΄γάλος και με ωραία πράσινα σημεία, όχι καλύτερος από το Αττικό πάρκο, ούτε με περισσότερα ή πιο εντυπωσιακά ζώα. Συνδιάζε όμορφα την φύση με την πόλη και άφησε καλές εντυπώσεις σε όλους μας. Εκτός από το κλουβί με τα λιοντάρια, που δεν είχε μέσα λιοντάρια αλλά αργήσαμε να το δούμε και κοιταζόμασταν από που θα μας την πέσουν!

Ήταν ένα ωραίο ταξίδι. Θα ξαναπήγαινα; Ενδεχομένως. 

Αξίζει να πας; Σίγουρα! Καλά μας ταξίδια!